Alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS) u zwierząt - jak uchronić przed nim pupila?

czytania opublikowano

Ilustracja przedstawiająca młodego psa leżącego na czerwonym kocu

Silne swędzenie, zmiany skórne, gubienie sierści, zakażenia bakteryjne, sączące się rany – to tylko niektóre z objawów APZS – uciążliwej choroby, będącej wynikiem uczulenia na ślinę pcheł. Jak uchronić czworonoga przed tą chorobą? Stosuj całoroczną profilaktykę i od razu udaj się do swojego lekarza weterynarii jak zauważysz pierwsze niepokojące objawy.

APZS w pigułce

  • Wystarczy jedno ukąszenie pchły, by doszło do zakażenia
  • Dotyka psy i koty w każdym wieku
  • Towarzyszy mu uporczywe swędzenie szczególnie w okolicy grzbietu, lędźwi, pachwin, łap
  • Powoduje miejscowe wyłysienia
  • Zwierzę drapiąc się roznosi chorobę
  • Nawet jedno ukąszenie wywołuje drażniące i rozległe objawy
  • Uporczywe swędzenie może prowadzić do samookaleczania i rozdrapywania ran
  • Inwazja pcheł może prowadzić do wystąpienia anemii, pchły mogą przenosić także tasiemca
  • Najskuteczniejszym sposobem zwalczania APZS jest profilaktyka z użyciem środków przeciwpchelnych oraz regularne odpchlanie 

Pchły – dlaczego nie można ich lekceważyć?

Wiele osób lekceważy dzisiaj choroby przenoszone przez pchły w przekonaniu, że ich zadbany zwierzak nie ma przecież styczności z tymi pasożytami, a takie choroby dotykają raczej zwierzęta bezdomne czy zaniedbane. Tymczasem każdy pies czy kot może mieć styczność z pchłą w momencie kontaktu z innym zwierzakiem choćby podczas spaceru. Ponadto pchły są pasożytami wędrującymi i bez najmniejszego trudu mogą dostać się do naszego mieszkania z ogrodu czy z klatki schodowej.

ilustracja przedstawiająca pchłę psią - ctenocephalides canis

Walka z pchłami jest niezwykle trudna, ponieważ samice pasożyta już po upływie doby od zasiedlenia ciała żywiciela składają jaja. Dorosłe osobniki są na stałe przywiązane do żywiciela, młodsze stadia pchły zajmują otoczenie – legowisko, koce, poduszki, szpary w podłodze, a w skrajnie niekorzystnych warunkach mogą przeżyć nawet do 50 dni w kokonie – właśnie dlatego niezwykle trudno się ich pozbyć. 

Czy wiesz, że:

ilustracja przedstawiająca kota

Regularne stosowanie profilaktyki przeciwpchelnej skutecznie ochroni psa lub kota przed APZSNa rynku dostępne są specjalne krople, smakowe tabletki dla psów, obroże, aerozole oraz szampony. 

Sierść zainfekowanego zwierzęcia należy dokładnie wyczesać, by pozbyć się pcheł. Konieczne będzie też dokładne wysprzątanie obszaru, na którym zwierzę bytuje – legowiska, podłogi, dywanu, sofy, tapicerki samochodowej oraz użycie specjalnego środka owadobójczego. Dopiero takie działanie daje pewność, że udało nam się pozbyć wszystkich stadiów rozwojowych pchły. 

Lista chorób przenoszonych przez pchły jest długa – najbardziej powszechnym jest bolesne i uciążliwe dla zwierzaka Alergiczne pchle zapalenie skóry, ale równie często czworonogi narażone są na anemię hemolityczną, bartonelozę i tasiemczycę. 

Czym jest APZS?

Alergiczne pchle zapalenie skóry u zwierząt to jedna z najczęstszych chorób wywoływanych przez ukąszenie pchły. Zawarte w ślinie pchły białko może powodować u naszego pupila nadwrażliwość, która błyskawicznie wywoła charakterystyczne zmiany skórne. 

APZS u psów

W początkowej fazie charakteryzuje się silnym świądem, pojawieniem się rumienia, a także grudek i krostek na ciele. W kolejnych stadiach dochodzi do łojotokowego zapalenia skóry, a także miejscowych wyłysień. Pojawiają się nadżerki, przebarwienia skóry, liszaj, ropne zapalenie skóry.

APZS u kotów

Towarzyszą prosówkowe zapalenie skóry występujące na całym ciele kota lub niektórych partiach ciała najczęściej do linii grzbietu, głowy lub szyi w postaci grudek, strupków lub owrzodzeń. Inne charakterystyczne zmiany to nadżerki, krostki, wyłysienia, zmiany w jamie ustnej lub pojawienie się charakterystycznych wypukłych zmian na skórze głowy. 

By lekarz weterynarii mógł jednoznacznie stwierdzić, że zwierzę cierpi na APZS, oprócz stwierdzenia charakterystycznych objawów, konieczne jest wykrycie pcheł na ciele zwierzaka. Może być to szczególnie trudne w przypadku osobników, u których silną reakcję alergiczną wywołało jedno ukąszenie pchły, która następnie zmieniła żywiciela. 

Alergiczne pchle zapalenie skóry – leczenie i profilaktyka

APZS jest chorobą niezwykle uciążliwą, wywołującą drażniące i bolesne zmiany skórne, które prowokują zwierzę do usilnego drapania się. Chwilowa ulga okupiona jest jednak jeszcze większym cierpieniem, bo ostre pazury niejednokrotnie rozdrapują rany, roznoszą zakażenie, prowadzą do samookaleczenia. Zwierzę cierpiące na APZS traci komfort życia – cały swój czas spędza na drapaniu się i wylizywaniu ran, staje się ospałe i rozdrażnione, traci apetyt. Jak zatem pomóc pupilowi cierpiącemu na te uciążliwe dolegliwości?

Zasięgnij porady u lekarza weterynarii!

Leczenie APZS polega z jednej strony na likwidacji pcheł, z drugiej na zastosowaniu środków owadobójczych. Na rynku dostępne są produkty przeciwpchelne, które gwarantują zabicie wszystkich stadiów pcheł bytujących w otoczeniu zwierzęcia. Pamiętajmy, że te, które są widoczne na ciele psa (dorosłe), stanowią zaledwie 5% wszystkich osobników żyjących w środowisku. 

W wyjątkowych sytuacjach, gdy mimo podjęcia zalecanych kroków zwierzę nadal wykazuje objawy APZS konieczne może być przeprowadzenie odczulenia u zwierzęcia.

Alergiczne pchle zapalenie skóry u zwierząt to choroba bardzo uciążliwa – wywołuje ból, swędzenie, prowadzi do zakażeń i zmian skórnych. W zaawansowanej fazie towarzyszy jej łysienie, nadżerki, liszaj, ropnie. Leczenie jest trudne – po pierwsze, by stwierdzić APZS konieczne jest znalezienie na skórze zwierzęcia pchły (w niektórych przypadkach już jedno ukąszenie jest czynnikiem wywołującym chorobę) po drugie inwazja pcheł następuje niezwykle szybko – dorosłe osobniki składają każdego dnia 30 nowych jaj. By uchronić pupila przed skutkami tej uciążliwej choroby, trzeba szczególną uwagę zwrócić na całoroczną profilaktykę – specjalne smakowe tabletki dla psów, krople, szampony oraz aerozole skutecznie odstraszą pchły. Jeśli jednak zauważysz niepokojące objawy, to bezzwłocznie zabierz pupila do lekarza weterynarii – im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym szybciej uda się opanować chorobę.